Een regio opnieuw opbouwen: leiderschap over grenzen heen

Toen ik bij Sircle Collection in Berlijn begon, voelde het alsof Centraal-Europa langzaam ontwaakte uit een lange, onzekere winterslaap. Hotels openden hun deuren weer, teams waren slechts gedeeltelijk heropgebouwd en overal hing een mengeling van opluchting, ambitie en ingehouden adem. Iedereen wist dat de wereld was veranderd, maar nog niemand wist precies hoe.

In dat fragiele moment, waarin hoop en aarzeling elkaar voortdurend afwisselden, leefde één vraag die eenvoudig klonk maar een diepe complexiteit in zich droeg: hoe groeien we opnieuw zonder te verliezen wie we zijn?

Van één hotel naar een nieuw regionaal verhaal

Mijn opdracht begon klein. Ik kwam binnen voor een tijdelijke rol waarin ik een onderpresterend hotel in Duitsland zou revitaliseren. Wat bedoeld was als een kort hoofdstuk, veranderde in een volledig nieuw verhaal. Drie maanden later werd ik gevraagd te blijven en de herbouw van de gehele regio Centraal-Europa te leiden, met verantwoordelijkheid voor Duitsland, Oostenrijk en Tsjechië. Juist in dit soort overgangsfasen maakt tijdelijke, aanwezige sturing het verschil — een rol die vaak wordt ingevuld via interim leadership.

Wat begon als een hersteloperatie van één property, ontwikkelde zich tot het vormgeven van een regionaal ecosysteem. We openden drie hotels in drie landen, bouwden een support office in Berlijn en hielpen teams die door jaren van turbulentie waren gegaan om hun ritme terug te vinden.

Al snel realiseerde ik me dat ons werk niet ging over kamers en systemen, maar over het herstellen van vertrouwen: vertrouwen in elkaar, in het merk en in de betekenis van hospitality in een wereld die opnieuw moest leren bewegen.

Heropbouwen na ontwrichting

De periode na COVID liet een paradox zien. Mensen wilden weer reizen, maar binnen de hotels was het voelbaar hoe kwetsbaar de sector was geworden. Talent was schaars, ervaring had scheuren opgelopen en teammoraal stond onder druk.

Wij kozen ervoor niet te beginnen bij systemen, maar bij cultuur. We stonden opnieuw op de vloer, in de restaurants, in de housekeepinggangen, bij de recepties. We wilden begrijpen hoe het voelde om opnieuw te starten. We ontwikkelden trainingen rond betekenis in plaats van alleen processen. En we brachten teams over grenzen heen samen, eerst digitaal en daarna fysiek, zodat het gevoel van gezamenlijkheid weer kon terugkeren.

Een bijzonder moment in dit traject was de opening van Sir Prague, onze eerste management-contract property. Voor mij bewees dit project dat groei niet alleen draait om strategie maar ook om ziel; dat je een merk kunt opschalen zonder het karakter te verliezen dat het zo herkenbaar maakt.

De kunst van leiden in drie landen

Leiderschap over drie landen betekende navigeren tussen drie ritmes, drie gevoeligheden en drie manieren waarop teams betekenis geven aan hun werk. Wat in Berlijn logisch voelt, kan in Wenen te direct zijn. Wat in Praag soepel werkt, kan in Duitsland juist voorzichtig overkomen.

Ik leerde dat het niet helpt om één universele aanpak op te leggen. In plaats daarvan ontwikkelden we een raamwerk van gedeelde waarden dat richting gaf, terwijl elke property de vrijheid behield om deze waarden op een eigen manier tot leven te brengen.

Zo ontstaat echte merkconsistentie: niet omdat iedereen hetzelfde doet, maar omdat iedereen vanuit dezelfde overtuiging handelt.

Tijdelijke rollen die langdurige inzichten brengen

In een periode waarin veel veranderde, nam ik tijdelijk de leiding over Food & Beverage voor twee destination restaurants: Seven North en Miznon. Het was geen rol die vooraf in mijn opdracht stond, maar het was wel de plek waar energie en aandacht nodig waren.

Die ervaring herinnerde me eraan hoe belangrijk wendbaarheid is in een groeiende organisatie. Titels bepalen je verantwoordelijkheid niet; de situatie doet dat. Soms vraagt leiderschap dat je instapt waar het moet, niet waar het formeel hoort.

Drie inzichten die me zijn bijgebleven

Cultuur is het eerste dat je moet herbouwen na een crisis, omdat alle systemen leeg blijven zonder betekenis. Regionale consistentie moet lokale identiteit ondersteunen in plaats van vervangen, anders ontstaat er slechts uniformiteit zonder ziel. En groei heeft pas waarde als de mensen die het mogelijk maken zelf kunnen meegroeien.

Groei na ontwrichting gaat niet over terugkeren naar wat was, maar over vooruitbewegen naar wat mogelijk is. Mijn tijd bij Sircle Collection liet me opnieuw zien dat zelfs in onzekere momenten een duidelijke purpose vaak de meest betrouwbare vorm van richting is.

Slotvraag

Hoe bewaak jij in jouw organisatie de balans tussen structuur en ziel wanneer groei de horizon vult? In de dagelijkse praktijk raakt dit direct aan vragen rondom performance en operatie.

Sparren over een vergelijkbare uitdaging?

Vorige
Vorige

Erfgoed opnieuw uitgevonden: de heropening van Het Scheepvaartmuseum